Niet door kracht noch door geweld,

maar door Mijn Geest, zegt de Here der heerscharen

 Lieve broeder en zuster, luister goed!  

Houdt stand in de strijd en heb goede moed!  

Want er zijn zeven dingen,  

waarmee jij je dagelijks zult moeten omringen.

Het zijn de wapens

door  om mee te vechten

en te strijden in dit leven.

Wees sterk om één in de Here te zijn,  

dan zal Zijn kracht in jou blijken te zijn.  

Omgordt je met alle wapenen die God aan je geeft,  

zodat de duivel met zijn listen, geen vat op je heeft.  

Want onze strijd is niet tegen de mensen,  

maar tegen de kwade en duivelse machten,  

van de wereldse heerser met zijn duistere krachten  

Dus, houdt alle wapenen van God paraat,  

om je te kunnen verdedigen als hij toeslaat.  

Dan zul je uit de strijd tevoorschijn komen  

als iemand die dat nooit heeft durven dromen.  

Met God aan je zijde, ben je staande gebleven,  

en zijn de satan met zijn trawanten verdwenen.  

Houdt stand, met de Waarheid als riem om je heupen,  

houdt stand, met het Recht als harnas om je borst,  

houd stand, trek je schoenen aan,  

om je aan het Evangelie te wijden voortaan.  

Houdt stand, draag het schild van het Geloven,  

waarmee je de brandende pijlen van satan kunt doven.  

Draag daarbij ook de helm van de Heiligheid  

en het zwaard van Gods Geest voor de veiligheid,  

want dat is Gods Woord, voor een ieder die het hoort.  

Het gebed in de Geest, dat is het zevende wapen,  

wees daarom waakzaam, en ga toch niet slapen!!  

Blijf wakker, houd moed, dan zal boven bidden en denken,  

God Zijn sterkte en kracht aan ons schenken.  

Hij zal Zijn Overwinning ons geven,  

zodat we dicht aan Zijn zij mogen leven.

Naar aanleiding van Efeze 6 : 10 t/m 18

Uit: gedichten van Annalies

Prediker 3

Alles heeft zijn tijd

1 Alles heeft zijn uur en ieder ding onder de hemel zijn tijd; 2 er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven, een tijd om te planten en een tijd om het geplante uit te rukken, 3 een tijd om te doden en een tijd om te helen, een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen, 4 een tijd om te wenen en een tijd om te lachen, een tijd om te rouwklagen en een tijd om te dansen, 5 een tijd om stenen weg te werpen en een tijd om stenen bijeen te zamelen, een tijd om te omhelzen en een tijd om zich van omhelzen te onthouden, 6 een tijd om te zoeken en een tijd om te laten verloren gaan, een tijd om te bewaren en een tijd om weg te werpen, 7 een tijd om te scheuren en een tijd om dicht te naaien, een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken, 8 een tijd om te beminnen en een tijd om te haten, een tijd van oorlog en een tijd van vrede. 9 Welk voordeel heeft de werker van datgene waarvoor hij zich aftobt? 10 Ik heb in ogenschouw genomen de bezigheid, die God aan de mensenkinderen gegeven heeft om zich daarmee te kwellen. 11 Alles heeft Hij voortreffelijk gemaakt op zijn tijd; ook heeft Hij de eeuw in hun hart gelegd, zonder dat de mens van het werk dat God doet, van het begin tot het einde, iets kan ontdekken. 12 Ik heb ingezien, dat het niet in hun eigen macht staat, maar als men zich verheugt en zich te goed doet in zijn leven, 13 kortom als iemand eet en drinkt en het goede geniet bij al zijn zwoegen, dan is dat een gave Gods.

14 Ik heb ingezien, dat al wat God doet, voor eeuwig is; daaraan kan men niet toedoen en daarvan kan men niet afdoen; en God doet het, opdat men voor zijn aangezicht vreze. 15 Wat is, was er reeds lang, en wat zijn zal, is reeds lang geweest; en God zoekt weer op, wat voorbijgegaan is.

Er geschiedt veel onrecht op aarde

16 Voorts aanschouwde ik onder de zon de plaats des rechts: daar heerste het onrecht; en de plaats der gerechtigheid: daar heerste het onrecht. 17 Ik zeide bij mijzelf: Over de rechtvaardige en de onrechtvaardige zal God gericht oefenen, want er is voor elke zaak en voor elk werk een bestemde tijd. 18 Ik zeide bij mijzelf: Wat de mensenkinderen betreft, God wil hen schiften en laten zien, dat zij eigenlijk dieren zijn. 19 Want het lot der mensenkinderen is gelijk het lot der dieren, ja, eenzelfde lot treft hen: gelijk dezen sterven, zo sterven genen, en allen hebben enerlei adem, waarbij de mens niets voor heeft boven de dieren; want alles is ijdelheid, 20 alles gaat naar één plaats, alles is geworden uit stof, en alles keert weder tot stof. 21 Wie bemerkt, dat de adem der mensenkinderen opstijgt naar boven en dat de adem der dieren neerdaalt naar beneden in de aarde? 22 Zo heb ik ingezien, dat er niets beters is dan dat de mens zich verheugt in zijn werken, want dat is zijn deel: wie zal hem ertoe brengen zich te verlustigen in wat na hem zijn zal?

Een geur van Christus zijn

Wist je dat jij geroepen bent om de geur van Christus te verspreiden? Die uitdrukking is te vinden in de bijbel, in de tweede brief aan de Korintiërs: God zij gedankt dat hij ons, die één zijn met Christus, in zijn triomftocht meevoert en dat hij overal door ons de kennis over hem verspreidt als een aangename geur (2:14)

Geuren hebben een krachtige werking. Laatst liep ik door een winkelstraat. Ik rook van alles: parfums van vrouwen, de wierookgeur uit een New Age winkel, de rook van sigaretten van voorbijgangers, de weedgeur uit een coffeeshop en de benzinegeur van een voorbijknetterende bromfiets.

Bijna elke geur roept direct iets positiefs of negatiefs in je wakker. Je denkt: ‘Hè, wat stinkt dat!’ Of: ‘Zo, wat ruikt dat lekker!’ Zo heb ik in mijn jeugd erge last gehad van hooikoorts. Altijd als ik nu vers gemaaid gras ruik, denk ik daaraan terug en ben ik blij dat alles wat bij hooikoorts hoorde voor mij voorbij is.

De bijbel maakt dus duidelijk dat wij een geur van Christus mogen zijn. En dan leren we in elk geval twee dingen.

We zijn allereerst voor Gód een geur van Christus. God in de hemel geniet ervan dat wij op aarde een geur van Christus zijn. Zoals in de tijd van het Oude Testament de geur van de offers opsteeg naar de hemel, zo mogen we nu als christenen geurige offers voor God zijn. Hij verheugt zich erover dat wij geurige gaven voor Hem zijn.

En vervolgens leren we ook dat het geur van Christus zijn twee uitwerkingen heeft. Voor mensen die gered worden is het een heerlijke geur, die ze graag opsnuiven: ‘Zo, wat ruikt dat lekker!’ Voor mensen die verloren gaan is diezelfde geur een stank, waarvoor ze hun neus dichtknijpen: ‘Hè, wat stinkt dat!’ Het is dus één en dezelfde geur. Als christenen hoeven we niet twee geuren te verspreiden: een heerlijke geur, zodat mensen worden getrokken tot Christus en een vieze stank, zodat mensen worden afgestoten. Zo is dat ook in het dagelijkse leven: wat de een een heerlijke geur vindt, vindt de ander juist stinken. Wierook bijvoorbeeld, of vers gemaaid gras.

Het beeld van geur van Christus zijn, legt sterk de nadruk op het element van onze houding als christenen. Het heeft te maken met de sfeer die we meebrengen, waar we ook zijn.

En daarom wil ik je vandaag deze vraag stellen: Wat ervaren mensen als ze met jou in aanraking komen? Komen ze dan binnen in een sfeer van liefde en aanvaarding, van verbondenheid en kracht?  Of worden ze geconfronteerd met zelfgenoegzaamheid en trots, met controlezucht en egoïsme? Want echt, mensen proeven heel snel wat je als het ware uitademt, en ze voelen heel snel aan wat voor klimaat je met je meebrengt.

Wat ruiken mensen als ze met jou omgaan? Een geur van Christus?

Matteüs 7:13 - 23